Biyoritm , 19. yüzyılın sonlarında Wilhelm Fliess tarafından geliştirildi ve 1970’lerin sonlarında popüler hale geldi.
Biyoritim teorisine göre, bir kişinin hayatı, zihinsel, fiziksel ve duygusal aktivite gibi çeşitli alanlardaki yeteneğini etkileyen ritmik biyolojik döngülerden etkilenir. Bu döngüler doğumda başlar ve yaşam boyunca sabit (sinüs dalgası) bir şekilde salınır ve matematiksel olarak modellenerek, bir kişinin bu alanların her birindeki yetenek seviyesinin günden güne tahmin edilebileceği önerilmektedir.
Döngünün sıfır çizgisinde ve/veya çizgilerin birbirleri ile kesiştiği günler, daha büyük risk veya belirsizliğin “kritik günleri” olarak tanımlanır.